HI WIJ ZIJN NIELS, STEPHANIE en de rest van de rebels
Ik zal je vertellen hoe we uiteindelijk op een boerderij met een olijfgaard in Montes de Málaga terechtkwamen.
Maar om dat verhaal te vertellen, moet ik helemaal bij het begin beginnen.
Ik zag Niels voor het eerst op de luchthaven in Allicante.
Hij was aan het spelen met zijn kleine broer en ik keek naar het tafereel.
En ik dacht, zonder grapjes: dat is de man van mijn leven...
Zie je hoe Spanje telkens opnieuw opduikt in ons verhaal? ;-)
Lang verhaal kort:
eenmaal terug in België begon ik hem plots overal tegen te komen.
Ik had alleen nooit de moed om hem aan te spreken.
Tot één van mijn beste vriendinnen,
ongeveer 6 maanden nadat ik hem voor het eerst had gezien,
besloot dat het genoeg was geweest.
Zij ging hem vragen of hij mij toen ook had opgemerkt.
Het antwoord was nee, haha. Dat was even ongemakkelijk.
Maar niet veel later stond Niels naast mij en raakten we aan de praat.
Alle belangrijke onderwerpen van het leven kwamen voorbij.
En eerlijk gezegd: het beeld dat we toen hadden van ons toekomstig leven samen
lijkt totaal niet op hoe het uiteindelijk geworden is.
Ik studeerde rechten en Niels studeerde productontwikkeling.
Zoals zo vaak gebeurt, werden we meegesleurd in de ratrace.
We kregen vier kinderen, kochten een huis in het groen aan de rand van Antwerpen, Niels begon een eigen zaak in de bouw en ik werkte als advocate en later als jurist.
Maar hoe hard we ook probeerden, iets voelde niet juist.
Op een bepaald moment waren we zo ver van onszelf verwijderd geraakt dat het zijn tol begon te eisen.
We konden dat gevoel niet langer negeren.
We hadden altijd gedroomd van een leven in het buitenland.
Ik herinner me nog het moment waarop het plots klikte.
Alsof ik nooit eerder had beseft dat ik vrij was om zelf te kiezen waar ter wereld ik wilde wonen.
Ze zeggen dat mensen pas echt veranderen wanneer ze iets ingrijpends meemaken.
Voor ons was dat het verlies van mijn beste vriendin.
Plots stond de wereld stil en werd alles helder.
Afleiding was er niet meer en eigenlijk was het heel simpel.
Tijd is ons meest kostbare bezit.
Dat verlies gaf ons niet alleen de moed om onze droom te volgen, maar maakte ons ook bewust van heel wat andere dingen.
We beseften dat een groot deel van wat we in de supermarkt kopen sterk bewerkt is
en vaak vol zit met ingrediënten en additieven die er eigenlijk niet thuishoren.
We droomden van een plek in de natuur waar we onze eigen groenten en kruiden konden kweken
en zo zelfvoorzienend mogelijk konden leven.
Een plek waar we gewoon konden zijn.
Waar we rust konden vinden en tot onszelf konden komen.
Liefst ergens waar de zon vaak schijnt ;-).
Toen we dit huis voor de eerste keer bezochten, was het liefde op het eerste gezicht.
We voelden het allebei.
En er hoorde een olijfgaard bij, als een onverwacht geschenk op ons pad.
Daardoor kregen we de kans om deel uit te maken de voedselrevolutie!
Hoe meer we leerden over olijfolie, hoe meer we ervan gingen houden.
We wilden het land beter maken én de best mogelijke olie creëren.
Maar het bleef niet bij olijfolie...
We ontdekten hier meer bijzondere producten.
Producten die we in de eerste plaats zelf wilden gebruiken
en nadien wilden delen omdat ze zo goed zijn.
En zo werd een verhaal van een gezin dat naar het buitenland wilde verhuizen,
een verhaal van olijfolie...
en dan langzaam het verhaal van:
REBEL FAMILY FARM
to be continued ;-)